خانه فخرالدوله از معدود خانههای تاریخی تهران است که به نام یک زن شناخته میشود. زندگی این شاهزاده قاجاری شباهتی به زندگی دیگر زنان قاجار نداشت. فخرالدوله در طول عمر هفتاد ساله خود کارهای زیادی انجام داد. از جمله برعهده گرفتن سرپرستی کودکان یتیم و انجام امور خیریه دیگر، وقف اموال و املاکش هم از دیگر کارهایی بود که از فخرالدوله نام نیکی به جا گذاشته است. فخرالدوله دختر مظفرالدین شاه بود و به همسری امین الدوله درآمد.دخترخاله دکتر مصدق بود و موقعیت خانوادگیای که او در آن قرار داشت، از او زنی با درایت و اهل سیاست ساخته بود.
خانه فخرالدوله از معدود خانههای تاریخی تهران است که به نام یک زن شناخته میشود. زندگی این شاهزاده قاجاری شباهتی به زندگی دیگر زنان قاجار نداشت. فخرالدوله در طول عمر هفتاد ساله خود کارهای زیادی انجام داد. از جمله برعهده گرفتن سرپرستی کودکان یتیم و انجام امور خیریه دیگر، وقف اموال و املاکش هم از دیگر کارهایی بود که از فخرالدوله نام نیکی به جا گذاشته است. فخرالدوله دختر مظفرالدین شاه بود و به همسری امین الدوله درآمد.دخترخاله دکتر مصدق بود و موقعیت خانوادگیای که او در آن قرار داشت، از او زنی با درایت و اهل سیاست ساخته بود.
عمارت دبیرالملک یا خانه اوقات فراغت تهران بنای زیبا و با ارزش تاریخی محله سرچشمه است که متعلق به میرزا محمد حسین خان فراهانی بوده است. خیلیها از آن به عنوان خانه اروپایی تهران قدیم یاد میکنند.
این خانه یکی از زیباترین و بی نظیرترین بناهای بافت قدیمی تهران است، مخصوصاً قسمت شاهنشین آن که زیباییهایش خارج از تصور همه است. میرزا محمدحسین خان فراهانی ملقب به دبیرالملک مستوفیگر دولت قاجار بود.
«میرزا آقاخان نوری » صدراعظم ناصرالدین شاه نخستین صاحب این خانه بود. بعدها امام جمعه تهران آن را خرید و در آن ساکن شد. از همان زمان هم نام «خانه امام جمعه » روی این عمارت ماند. حاج «سیدابوالقاسم امام جمعه » پسر ارشد «سید زینالدین امام جمعه» و نوه دختری «معیرالممالک» بود که پساز فوت پدر، امامت جمعه و تولیت مسجد امام را برعهده گرفت و چندی بعد با دختر مظفرالدین شاه، «شکوهالدوله » ازدواج کرد.
اینجا چهارراه مولوی است. یعنی تقاطع خیابان مولوی با خیابان شهید مصطفی خمینی، سیروسسابق، (کهدر ابتدا «سیروز» بود، چون در سی روز ساخته شدهبود). اینجا نبش جنوب شرقی این چهار راه شهر است. یادگاری از دوره قاجار. گفته میشود، خیابان فاصله میان قیام امروز (سابقا: میدان شاه) با چهارراه مولوی را شخصی به نام اسماعیل بزاز آباد کرده. در عرف محل و در میان اهالی، هنوز اینجا را «اسمال بزاز» میشناسند.
