سفر به شهر نازنینِ نطنز

سفر به شهر نازنینِ نطنز

سفر به شهر نازنینِ نطنز، با جمعی از هم‌سفرانِ بسیار دوست‌داشتنی، نقطه آغاز سفرهای گردشگری «خانه اردیبهشت اودلاجان» بود. و چه آغاز زیبایی. این سفر ما را مصمم‌تر کرد، حتما خواهیم کوشید هر یک از سفرها غنی‌تر و دلنشین‌تر ازسفر قبلی باشد.

دکتر ایرج اعتصام

شیدا و پیرِ معماری و شهرسازی ایران بود.
حالا دیگر، فقط تصویر و یاد و نام او را داریم. از میان ما پرکشید و رفت.
باید آماده شویم تا در حد شان و منزلت این بزرگِ معماری و شهرسازی ایران، نکوداشت ششایسته‌ای برگزار کنیم.
با این حال، هر روز و هر هفته باید یادش را گرامی بداریم و آموزه‌های این بزرگ‌مرد را مرور کنیم.
در یک محفل ساده و صمیمی،
روز جمعه دوم دی‌ماه، از ساعت ۱۵ تا ۱۸
در خانه اردیبهشت اودلاجان گرد هم می‌آییم و خاطره‌هایی را باهم مرور می‌کنیم.
ماکت کتاب ارزشمند و مرجع استاد را که متاسفانه شاهدش انتشارش نشد، ورق می‌زنیم و به عمق و وسعت دانش و دانایی این پیر بزرگ معماری و شهرسازی ایران درود می‌فرستیم.

کاریز و قنات، بهانه دیدار!

فرصت مغتنمی پیش آمد، بار دیگر مستند «کاریز، مبارزه با بیابان» را در خانه اردیبهشت اودلاجان ببینیم. این‌بار به همراه گروهی از دوستان که مطالعه و دلبستگی‌هایی به قنات داشتند و ضمن بیان نکاتی فنی، به بهانه تماشای این مستند، خاطره‌هایی هم از گذشته خود را چاشنی موضوع می‌کردند.

اودلاجان و شورای شهر

شنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۱، اودلاجان میزبان دکتر عباسی از شورای شهر تهران و هیئت همراه، از جمله مهندس سلیمی مدیرکل ساختمان و معماری شهرداری تهران، مهندس نیازمند مدیر بافت تاریخی، و هیئت همراه بود.

دارکوب‌ها که بروند. . .

«دارکوب‌ها که بروند، با خود بلوط را هم می‌برند؛ چرا که یا جای آن‌هاست یا جای سوسک‌های چوب‌خوار. . . و البته وقتی این سوسک‌ها دست بالا را بگیرند، معلوم است که نوای دل‌انگیز خروشان‌ترین رودخانه‌های کشور هم به لکنت می‌افتد. نمی‌افتد؟
قدر طبیعت‌مان را بدانیم و با درک قوانینش، کاری نکنیم تا به قانون او بربخورد و ضرب زمین در ضربان دل‌ها گم ‌شود»