سلام

اغلب، فرصت نمی‌کنیم درباره خانه و آپارتمانی که در آن زندگی می‌کنیم، دقیق شویم. مثلا چرا آشپزخانه باز داریم یا برعکس. شاید حتی کنجکاو نیستیم که اتاق پدرومادرِ خانواده حمام اختصاصی دارد یا نه. چه شد که سرویس بهداشتی گوشۀ حیاط وارد خانه شد و حمام هم همین‌طور. چرا مردم، در سال‌های نه‌چندان دور، در خانه‌هایی زندگی می‌کردند با حیاط مرکزی و اتاق‌های دورتادور آن و هریک مال یکی از اعضای خانواده یا در اجارۀ دیگران. چه شد که امروز به ندرت خانه‌ای پیدا می‌شود که «اتاق پذیرایی» جدا داشته‌باشد. مگر امروز کسی مهمانی نمی‌رود؟ پس چرا اتاق پذیرایی نداریم؟ امروز آیا در زندگی شهری خانوادۀ گسترده داریم که همه در یک خانه زندگی کنند؟ یعنی پدر بزرگ و مادر بزرگ، با عروس و داماد و بچه‌های آن‌ها و احیانا بچه‌های آن بچه‌ها؟ چه شده که امروز اولین نیاز هر جوانِ آمادۀ ازدواج یافتن یک خانۀ مستقل است؟ به گونه‌ای که اولین پرسش پدرومادر عروس از دامادِ آیندۀ احتمالی این است که آیا خانه دارد؟ اصولا، جداشدن از خانواده، به هر دلیلی، اولین گام پس از ازدواج است. فرهنگ جامعه و سلیقۀ مردم مرتب در حال تغییر است و به همین خاطر معماری خانه‌ها هم مرتب شکل عوض می‌کند و خود را با نیازهای معاصر تطبیق می‌دهد. در جامعه‌ای که به دلیل اقتصادی یا به خاطر رشد مناسبات اجتماعی زن و مرد، هردو شاغل هستند تا چرخ زندگی‌شان بگذرد، قطعا، آشپزخانه نمی‌تواند سهم بزرگی از خانه را اشغال کند.