جین یا جِن؟

«جین زندگی سیاسی دامنه‌داری در ایران دارد و مناقشه درباره آن هنوز هم پایان نیافته‌است. درحالی‌که «جین» امروزه به قید وثیقه آزاد شده، در سال‌های شصت روزهای سخت‌تری را پشت سر گذاشته‌اسست. برخی میان مفهوم «جین» و «جن» نسبتی می‌بینند؛ برخی آن را نماد شیطان‌پرستی و برخی نماد فراماسونری می‌دانند و برخی آن را آینه‌ای می‌انگارند که می‌توان کلیت «غرب فاسد» را از طریق آن مشاهده کرد. مصرف‌گرائی، غرب‌زدگی، آمریکایی‌شدن، تهاجم فرهنگی، ابتذال و بی‌بندوباری، غیر مذهبی‌بودن و غیرانقلابی‌بودن تنها برخی از معانی است که به این پوشش نسبت داده شده‌است. اما چگونه برخی ابژه‌ها این چنین واجد روح شیطانی می‌شوند؟ چگونه در جامعه‌ای که تمامیت پوشش و زندگی ما غربی است، تنها برخی ابژه‌ها نمادی برای غرب‌زدگی شناخته می‌شوند (جین و کراوات) و برخی دیگر آسوده سربر بالین می‌گذارند (کت وشلوار). پاسخ درخور بدین سوال‌ها کار ساده‌ای نیست. شاید بهتر باشد از طریق تحلیل نشانه‌شناختی جابه‌جایی معانی و نشانه‌ها را توضیح داد و بر وجود عناصری از قدرت در پشت معانی تاکید کرد و مهم‌تر از همه تامل بر این نکته است که چگونه پوشاک با قدرت هم‌بسته است. . . . ظاهرا نخستین‌بار دریانوردان اروپایی و ایتالیایی از جین به خاطر محکم‌بودن و زمختی‌اش استفاده می‌کرده‌اند و آن را در ظرفی در دریا رها می‌ساختند تا به‌راحتی شسته شود. جین مدرن یا جینی که امروزه آن را می‌شناسیم توسط فردی به نام لوی-استروس ابداع شد و بعدها به آمریکا برده‌شد تا برای معدنچی‌های کالیفرنیایی استفاده شود، زیرا رنگ تیره‌اش کثیفی‌ها را کم‌تر نشان می‌داد. در دهه ۱۹۵۰، ستاره‌های سینمایی جین پوشیدند و به تدریج جین‌پوشی به زندگی طبقه متوسط وارد شد. هم‌چنین در دوره‌ای که جوانان در غرب سر به طغیان گذاشته‌بودند، نماد عصیان علیه زندگی مبتنی بر نظم، پیچیدگی و عقلانیت محسوب می‌شد. در نظام نشانه‌شناسی آمریکایی، جین‌پوشی خود را در برابر شیک‌پوشی مبتنی بر کت و شلوار و لباس‌های اتوکشیده معرفی می‌کرد. بنابراین جین به عنوان نماد نوعی ساده‌زیستی و کم‌اهمیت‌شمردن زندگی مصرفی، بر نوعی بی‌قیدی و پشت‌ زدن به نظم دشوار زندگی تاکید داشت. . . جین‌پوشی با زندگی «باری به هرجهت» آمریکایی تناسب داشت.»

امر روزمره در جامعه پساانقلابی؛ عباس کاظمی؛ فرهنگ جاوید؛ چاپ‌ سوم؛ ۱۳۹۶؛ ص ۱۰۹

(کتاب جالبی است. به نمادها و مفاهیمی اشاره دارد که در ظاهر هیچ‌اند ولی در زندگی فردی و اجتماعی ما نقش بازی می‌کنند)

 

 

 

 

 

 

 

کتاب مکتب خانه در ایران