نام شهید رجایی هنوز که هنوز است، یادآور یک رئیسجمهور مردمی و شریف برای همه ایرانیان است. خانهای با در چوبی قدیمی که امروز به خانه موزه شهید رجایی تبدیل شدهاست. این خانه با ۲۵۴ متر مساحت، دو ورودی دارد که از سال ۱۳۴۳ به مدت ۱۷ سال محل زندگی شهید رجایی و خانوادهاش بود.
وارد کوچه آقاجانلو که میشویم بجز خانه رئیسجمهور تقریبا تمامی کوچه نوساز شدهاست. تنها در چوبی باقیمانده از گذشته نه چندان دور، درهای همین خانهموزه است. یکی از درهای چوبی به حیاط خانه باز میشود و از داخل قفل و زنجیر شده و در دیگر مربوط به ورودی خانه است. بین این دو در قدیمی خانه دیواری کوتاه است، دیواری قدیمی که هیچ سنخیتی با دیوارهای سر به فلک کشیده و بازسازی شده کوچه ندارد. دیوار آنقدر کوتاه است که قدیمیهای محله میگویند پسر کوچک خانواده اغلب اوقات ترجیح میداد از آن وارد خانه شود.
وارد خانه که میشویم معماری ساده و قدیمی خانه آدم را به سالهای پنجاه و شصت میبرد. یک راهروی قدیمی با دیوارهای ساده که شش در را در دل خود جای دادهاست. هرکدامشان به قسمتی از خانه باز میشود. یکی از درها در انتهاییترین قسمت راهرو به حیاط زیبای خانه باز میشود که حوض قدیمی قلبی شکل را در خود جای داده است. حیاط کوچک و با صفاست.
این خانه ساده و بیآلایش است. زیرزمین این خانه را به گالری عکس ایشان اختصاص دادهاند.
آدرس: :تهران، خیابان مجاهدین اسلام، نرسیده به چهارراه آبسردار، کوچه آقاجانلو
تلفن: ۰۲۱۳۳۵۶۶۶۶۵
قابل بازدید
|
نام
|
خانه موزه شهید رجایی |
| قدمت | پهلوی دوم |
| ویژگی خاص |
راهروی قدیمی با دیوارهای ساده شش در
|

بنده امروز از این خانه دیدن کردم. جدای از نام صاحب خانه که از مردان پاک و شریف روزگار بود ، خود بنای خانه و معماری آن یک نوستالژی زیبا و خاطره انگیز از گذشته افرادی همچون بنده می باشد که حسرت زندگی در خانه های قدیمی حیاط دار و با صفای آن دوران در کنار مردمان دوست داشتنی و بی آلایش قدیم همواره بر دلمان سنگینی می کند. افسوس که دل اسیر آرزوهای محاله!
این خونه رو بعنوان خانه رجایی به قصد تخریب چهره وی در آینده انتخاب کردن تا آپارتمان نشین ها فکر کنن رجایی خیلی زندگی خوبی داشته اولا این خونه رو یه آشناهای انقلابی قدیمی به شهید رجایی اجازه داد چون در مرکز محلات انقلابیون بود و هم جلسات شهید رجایی که همیشه برپا بود و از شهرهای مختلف هم زیاد بودن و این خانه اتاقهای زیادی داشت چرا که برای مسائل مختلف گاهی این نفرات نباید با هم روبرو میشدن و اتاقهای زیاد خانه این مشکل و حل میکرد خانه شهید رجایی درواقع در نارمک خیابان مهر بود که رجایی شناخته شد ما بچه بودیم میرفتیم درب خونه شون وقتی خونه بود میومد و با ما حرف میزد از همه چی و سوالات مارا جواب میداد اوت مثل ادمهای بزرگ با ما حرف میزد اون همسن ما نمیشد این ما بودیم که خودمون و بزرگ پیدا میکردیم هرچی باشه بین بچه ما وقتی دهسال مون بود با دهساله های الان زمین تا آسمون فرق وجود داره خانم رجایی برای ما چایی میآورد یکبار بهش گفتیم بما لباس جنگ میدین چند روز بعد برای همه ما لباس تکاوری آورد چندتا مون تو اون لباس شهید شدن چندتا مون هنوز داریم، ما جناب باهنر جناب خامنه ای جناب بهشتی جناب ایت جناب دیالمه و خیلی های دیگه رو اونجا دیدیم و با همه شون حرف زدیم بیرون خونه شهید رجایی بود که گفت این دوستان منو میشناسین ما گفتیم اقا بهشتی اقا خامنه ای من گفتن بعد شما رهبر میشین همه تعجب کردن شهید رجایی گفت چی گفتی گفتم آقا خامنه ای رهبر میشن آقای خامنه ای گفت چرا گفتم چون بعد امام بیشتر از همه بهتون میاد صداتون از همه قشنگتره و قدتون از همه ارتش و سپاه بلندتره لباس ارتشی هم بهتون میاد اقا بهشتی گفت بفرمایید اینم از رای مجلس موسسان و خبرگان که یکجا صادر شده مبارکتون باشه اونا رفتن داخل خونه شهید رجایی و ما هم رفتیم پی بازیمون وفتی شهید ش ما بچه بودیم اما تا هفتم شون بیشتر وقت و بیرون خونه شون.بودیم دو تا روز یه بار هم میرفتیم درب منزل از خانم رجایی میپرسیدیم نون میخوان پولش و میداد ما با ذوق و علاقه میرفتیم اول تو مسجد دستمون و میشستیم بعد نون میگرفتیم دفعه اولی که نون گرفتم گفتم. خانم رجایی قبل از اینکه نون بگیریم اول تو مسجد دستامونو تمیز شستیم گفت ممنونم جوانهای خوب و مومن نگفت بچه های خوب گفت جوانهای خوب روحشون شاد ما خیلی شانس داشتیم که این مردان نامدار و دیدیم