آبادانی و گردشگری

آبادانی و گردشگری

امروز، به‌هر دلیل، گردشگری مد روز شده. همه مدیران شهر و کشور دم از توسعه گردشگری می‌زنند. زمین و زمان را به هم می‌دوزند تا ثابت کنند شهر یا کشور متبوع‌شان می‌تواند بهشت گردشگران باشد. اما بسیاری از این مدیران به این نکته مهم توجه ندارند که صرف داشتن چند اثرتاریخی یا طبیعی در دیارخود کافی‌نیست تا گردشگران را بدانجا بکشاند. گردشگر به جایی می‌رود که اولا امن باشد، دوما تمیز و پاکیزه باشد و سوما خدمات گردشگری در دسترس باشد. در ادبیات گردشگری، به این تمهیدات عنوان عمومی «تجهیز مقصد» می‌گویند. اگر مصداقی صحبت کنیم، می‌توانیم از محله اودلاجان نام ببریم. این محله، بی‌تردید یکی از مهم‌ترین پهنه‌های تاریخی و فرهنگی تهران قدیم است و هنوز هم، پس از این همه تخریب در طول دهه‌ها، آثار فراوانی برای ارائه به گردشگران دارد.

بافت تاریخی را قدر بشناسیم!

بافت تاریخی را قدر بشناسیم!

معمای عجیبی است که بافت تاریخی و مرکزی شهرهای ما، که باید گران‌ترین و پرطرفدارترین بخش شهر باشند، برعکس هستند و شان لازم برای جذب ساکن ‌و مخاطب از گروه‌های مرجع اجتماعی را از دست داده‌اند. این در حالی است که مرکز شهر، حداقل به خاطر سهولت دسترسی به تمام نقاط شهر از نظر زمان و مسافت، مزیت بالایی نسبت به دیگر بخش‌های شهر دارند و علاوه بر آن، هویت و نشان تاریخی دارندکه می‌تواند استعاره‌ای از اصالت و منزلت باشند. در تهران، این موضوع شگفت‌انگیزتر و حسا‌ستر است. تمام نهادهای مهم حکومتی و دولتی در مرکز شهر و در جوار بافت تاریخی قرار دارند. بازار تهران، که هنوز هم قطب بسیار مهم اقتصادی و تجاری کشور است، در همین نقطه قرار دارد. شبکه ریلی زیرزمینی شهر، در این نقطه بیشترین امکانات را دارد، مرکز قانونگذاری کشور نیز در همین‌جا است و خیلی مواهب دیگر. پس چرا این مرکز و این محله شانیت لازم را ندارد و از چشم اهالی پایتخت افتاده؟ در کدام محله تهران مشابه عمارت‌های تاریخی منطقه دوازده را می‌توان پیدا کرد و دید؟

بازار تهران را قربانی پاساژها نکنید

بازار تهران که از قرن ۱۹ تا امروز یکی از دیدنی‌ترین مناطق گردشگری پایتخت محسوب می‌شود عمری ۳۰۰ ساله دارد و قدمت بالای آن باعث شده است تا خطرات زیادی این مجموعه تاریخی را تهدید کند. از ریزش دیوارهای قدیمی و تاریخی‌اش تا آتش‌سوزی و اخیراً هم ساخت و ساز بلندمرتبه‌هایی که هیچ همخوانی با بافت تاریخی بازار ندارند.

اودلاجان را باهم می‌سازیم

بازدید شهردار محترم منطقه دوازده، جناب آقای امیریزدی، از «خانه اردیبهشت اودلاجان» (نیمروز ۱۲ آبان ۱۴۰۰ خورشیدی)، فرصت مغتنمی بود برای طرح احیای اودلاجان به مثابه اصلی‌ترین پهنه قلب تاریخی تهران.

قهوه خانه رمضون یخی

 شوش، دروازه غار، قهوه خانه حاج تقی یا همان قهوه خانه رمضون یخی با بیش از ۷۰ سال سابقه قهوه خانه‌ای بزرگ و در عین حال ساده و بی آلایش. انگار در قسمتی از زمان متوقف شده است. این را یخچال بوفه‌ای و قدیمی مغازه تأیید می‌کند. اما مشتریانش هنوز پر و پا قرص طرفدارش هســتند.