مستند اکسدوس

صدو هفتادمین شب فیلم خانه اردیبهشت اودلاجان

بسیاری از مردم و ملل جهان، به نوعی، مزه عموما تلخ مهاجرت را چشیده‌اند. مبنای غالب این مهاجرت‌ها هم «اجبار» بوده. هیچ بنی‌بشری وطن و هم‌وطن و هم‌زبان خودش را رها نمی‌کند برود در دامان دیگران و تبدیل به هم‌وطن درجه دو شود.
مستند «اکسدوس» روایتی است از این تلخند جهانی. بهمن کیارستمی در این مستند داستان رفتن مهاجران افغان از ایران را به تصویر کشیده، بی‌آنکه احساسات مخاطب را تحریک کند یا موضوعی را مورد قضاوت قرار دهد. به عنوان ناظری هشیار و بی‌طرف حال‌وهوای آدم‌ها و مرز را تصویر می‌کند. به هیچ یک از شخصیت‌ها نزدیک نمی‌شود. با فاصله، از پشت دوربین، به مسافران و حرف‌هایشان گوش می‌دهد، تنها مسافری که در پایان فیلم به اجبار قصد بازگشت به افغانستان را دارد، شخصیتی است که دوربین کیارستمی تا لحظه خروج اتوبوس از پایانه مرزی با اوست، گویی او هم مثل ما بینندگان فیلم، نگران مرد و سرنوشت تلخش است. آکسدوس سندی تصویری از انبوه مردان و زنانی است که برای دست یافتن به رویاهایشان مهاجرت می‌کنند و گاه با تصویری وارونه مواجه می‌شوند.

تاریخ اکران: ۲-۷-۱۴۰۴ساعت ۱۷
مکان: خانه اردیبهشت اودلاجان