شهرداری، خدماتی؟

در تطور ساختار شهرداری‌ها در جهان، پس از دورانی که شهرداری‌ها حاکمیتی بودند، کم‌کم، خصلت خدماتی پیدا کردند. در این مرحله شهرداری‌ها نماینده دولت نیستند. گزیده مستقیم یا غیرمستقیم مردم شهر هستند و به مردم پاسخ می‌دهند. برای واضح‌تر شدن این عنوان، می‌توانیم بگوییم شهرداری‌ها مستخدم مردم هستند. مردم شهر این‌ها را انتخاب می‌کنند، دستمزد می‌دهند تا خدمات مشخصی را به انجام برسانند. برای تحقق این امر، شهردار منتخب باید چند ویژگی و مهارت داشته‌باشد. ویژگی‌هایش، عام هستند. مثلا باید خوشنام باشد و مقبولیت بین مردم داشته‌باشد. دست‌پاک باشد. علیل و معلول نباشد و از این حرف‌ها. این‌ها ویژگی‌عام هستند برای هر شخصیتی که وارد مدیریت شهری یا کشوری می‌شود. اما مهارت‌ها برای هر سمت و پستی متناسب با آن باید باشد. در شهرداری خدماتی، شهردار باید به علم شهرسازی آشنا باشد. در بهترین حالت باید شهرساز باشد. یا معمار. واقعیت آن است که شهرسازی یک علم است و باید آموخته‌شود. یکی از مشکلات شهرهای امروز ما، عموما، ناشی از آن است که شهرداران ما دانش شهرسازی ندارند. بر حسب تمایلات مخاطب یا صلاحدید خود عمل می‌کنند. مثلا مردم یک محله گله می‌کنند که دسترسی راحت به میوه و سبزیجات ندارند، شهردار دستور ساخت بازار میوه و تره‌بار می‌دهد بدون آن‌که محاسبه کند ظرفیت محله چقدر است و توان مالی مردم در چه مقیاسی است.