گزارش تهران در عکس

گزارش تهران در عکس

روبرت صافاریان در ابتدای نشست فیلم «تهران در عکس»که در یکصدوشصت و پنجمین شب فیلم خانه اردیبهشت اودلاجان نمایش داده‌شد، می‌گوید: «ابتدا قرار بود نام فیلم «تاملات یک عکاس تهرانی» باشد ولی بعد شد «تهران در عکس». منطقی‌تر هم هست. درست است من خیلی عکس می‌گیرم و اصولش را خوب بلدم، ولی «عکاس» نیستم. به نظرم عکاس کسی است که شغلش عکاسی باشد». او به نکات ظریف دیگری هم اشاره می‌کند از جمله به داشتن نظریه در عکاسی. به همین خاطر معتقد است «تهران در عکس را کسی ساخته که به نظریه تصویر علاقه دارد.» ولی چرا عکس جذاب است؟ چه عکس‌هایی باید بگیریم؟ این‌ها نکاتی است که از نظر صافاریان خیلی مهم است. در عین حال او می‌داند تعهد داشته «تهران» را در عکس تعریف کند نه بررسی عکس و عکاسی از بعد نظری. «به همین خاطر باید داده‌ها و تصاویری از دوره‌های مختلف تهران را می‌آوردم و با نخ تسبیحی درست آن‌ها را به هم می‌پیوستم.»

گزارش تهران در عکس

گزارش تهران پایتخت ایران است

در یکصدوشصت‌چهارمین شب فیلم خانه اردیبهشت اودلاجان فیلم پرسروصدای «تهران پایتخت ایران است» به نمایش درآمد. اثر کامران شیردل. این فیلم که در سال ۱۳۵۳ ساخته‌شده، هرگز به صورت عمومی به نمایش درنیامد و روایت است که نگاتیوهای فیلم هم گم شد. طبق این روایت، در سال ۱۳۵۹ این فیلم پیدا می‌شود و با اضافه‌کردن تکه‌هایی به تیتراژ اول آن وارد چرخه نمایش می‌شود. یک فیلم ۱۶ دقیقه‌ای که احتمال می‌رود در گم و پیداشدنش دچار حذفیاتی هم شده‌باشد. در نمایش این فیلم در خانه اردیبهشت اودلاجان، فرصتی پیش آمد فیلم بسیار کوتاه دیگری را هم در کنار آن ببینیم از ناصر تقوایی. به نام آرایشگاه آفتاب، به سفارش رادیو تلویزیون آن زمان (۱۳۵۶). این فیلم هم ۸ دقیقه بود. البته فیلم جالبی بود.نگاهش به ثبت کار آرایشگران دوره‌گرد کنار خیابان بود.