الان، وقتش است
محله تاریخی اودلاجان، با وجود همه ظرفیتها، پیشینه غنی و مزیتهای فرهنگی و اجتماعی، امروز یکی از محرومترین محلههای تهران بهشمار میآید. یکی از مهمترین دلایل این وضعیت، عقبماندن اودلاجان از چرخه توسعه متوازن شهری و اجتماعی است. در دهههای گذشته، بهویژه از سالهای سی سده گذشته به اینسو، تعارض دیدگاه میان «حامیان حفظ و احیای محله» و «مدافعان توسعه شهری» باعث شد اودلاجان عملاً از هرگونه توسعه منطقی و پایدار محروم بماند. نتیجه این دوگانهسازی، در عمل، غلبه جریان تخریب بود؛ بهگونهای که امروز تعداد پلاکهای تخریبشده و تسطیحشده در این محله، بسیار بیشتر از میانگین دیگر محلههای پایتخت است. افزون بر این، شمار قابلتوجه خانههای خالی، اودلاجان را به فضایی بیدفاع تبدیل کرده و زمینه جذب آسیبهای اجتماعی را فراهم آورده است.
