کمتر نوشته و کتابی درباره دکتر مصدق هست که نه درباره مبارزات سیاسی و مشی حکومتی او، بلکه درباره مناسبات شخصی و اطرافیان او باشد. روایت مرحوم حسین شاهحسینی از رابطه دکتر مصدق با حلقه ده نفره اطراف او، قطعا، سند مهمی است از منش و شخصیت فردی و اجتماعی این چهره شاخص تاریخ معاصر ایران. جالب آنکه مکانِ غالب ارتباطها و رویدادهای روایتشده در این کتاب در سرچشمه و اودلاجان است. بدین ترتیب، در کنار قصه مصدق و اطرافیان نزدیک او، تصاویری هم از محله اودلاجان داریم.
حامد قصری از آن دسته از فیلمسازان است که عرقِ شهر خود را دارد. میکوشد اصفهان را و بزرگانش را در قاب سینما جاودانه کند. مستند «ظهور و ثبوت» هم از این دست آثار است. نگاهی است به عکاسی در اصفهان.
نمایش این مستند بهانه خوبی شده برای گفتگو درباره آرشیو و بایگانی. موضوعی که در ایران همیشه محل جدل و مباحثه است. مثل معروفی است که «مردم جهان با کاغذ حرف میزنند ما با زبان!» این همان تفاوت نگاه ما و جهان است به موضوع سند و بایگانی و حافظه تاریخی.
جمعه هفت آذر ۱۴۰۴، همراه با محمدرضا طهماسبپور، محمدرضا اصلانی و مصطفی حیدری، مستند حامد قصری را میبینیم و درباره اهمیت بایگانی و مستندسازی تبادل نظر میکنیم.
حامد قصری از آن دسته از فیلمسازان است که عرقِ شهر خود را دارد. میکوشد اصفهان را و بزرگانش را در قاب سینما جاودانه کند. مستند «ظهور و ثبوت» هم از این دست آثار است. نگاهی است به عکاسی در اصفهان.
نمایش این مستند بهانه خوبی شده برای گفتگو درباره آرشیو و بایگانی. موضوعی که در ایران همیشه محل جدل و مباحثه است. مثل معروفی است که «مردم جهان با کاغذ حرف میزنند ما با زبان!» این همان تفاوت نگاه ما و جهان است به موضوع سند و بایگانی و حافظه تاریخی.
جمعه هفت آذر ۱۴۰۴، همراه با محمدرضا طهماسبپور، محمدرضا اصلانی و مصطفی حیدری، مستند حامد قصری را میبینیم و درباره اهمیت بایگانی و مستندسازی تبادل نظر میکنیم.
خسرو سینایی، یادش بخیر، فیلمساز متفکری بود. در مستند «قطره، قطره، آبشار» سراغ روستایی مهجور در شوشتر رفته. روستایی که مردمش با قطره قطره آبی که از لای سنگهای کوه میچکد، زندگی میکنند. اما کودک نه ساله قهرمان سینایی، این حقارت را برنمیتابد. شیطنت خود را دارد. برای پرندهها لانه میسازد، مارمولک شکار میکند و از اینها بالاتر، هرروز ده کیلومتر فاصله روستا تا شوشتر را طی میکند و به مدرسه میرود. تکواندو هم کار میکند. دوست دارد قهرمان شود و مدال بیاورد. «وای! چه میشود اگر با مدال بر سینه به روستا بیاید!» و از آن بالاتر: «چه شود وقتی از قهرمان میپرسند اصل و نسبش چیست، بگوید بچه روستای «توک توکاب» است!!»
در کنار این فیلم، مستندی هم از مهوش شیخالاسلامی خواهیم دید به نام «سپیدجامگان». در روستای ورزنه، دختر نوجوانی که نمیخواهد تن به ازدواج زودهنگام بدهد، به کمک برادرش برای ادامه تحصیل دست به مبارزهای خاموش میزند.
این دو مستند، از مجموعه «کودکان سرزمین ایران» هستند که تهیهکنندهاش زندهیاد محمدرضا سرهنگی است.
در سالهای چهل و پنجاه سده گذشته، ادبیات پیشرو ایران دوران طلایی خود را سپری میکرد. در همه شاخهها، آدمهای بزرگی بودند که تقریبا تکرارناپذیر هستند. جالب است که این سالها هم در شعر و قصه سرآمدهایی داشتیم، هم در حوزه هنر و همینطور در معماری. از چهرههای شاخص ادبیات داستانی این دوران، بهرام صادقی است با دو کتاب به یادماندنی «سنگر و قمقمههای خالی» و «ملکوت» که هنوز هم مورد استقبال اهالی فرهنگ هستند.
به یاد این نویسنده بزرگ و مترقی، همراه با خانواده و فرهیختگانی از دوستان زندهیاد بهرام صادقی به تماشای مستند «آقای نویسنده زنده است» مینشینیم و به سخنان ارجمند اعضای پنل گوش میسپاریم.
در سالهای چهل و پنجاه سده گذشته، ادبیات پیشرو ایران دوران طلایی خود را سپری میکرد. در همه شاخهها، آدمهای بزرگی بودند که تقریبا تکرارناپذیر هستند. جالب است که این سالها هم در شعر و قصه سرآمدهایی داشتیم، هم در حوزه هنر و همینطور در معماری. از چهرههای شاخص ادبیات داستانی این دوران، بهرام صادقی است با دو کتاب به یادماندنی «سنگر و قمقمههای خالی» و «ملکوت» که هنوز هم مورد استقبال اهالی فرهنگ هستند.
به یاد این نویسنده بزرگ و مترقی، همراه با خانواده و فرهیختگانی از دوستان زندهیاد بهرام صادقی به تماشای مستند «آقای نویسنده زنده است» مینشینیم و به سخنان ارجمند اعضای پنل گوش میسپاریم.
