سلام

استقرار چندساله گروه ما در اودلاجان و برگزاری نشست‌های موردی متعدد با آگاهان و ساکنان قدیمی اودلاجان، در کنار مطالعات پژوهشی وسیع درباره تحولات اجتماعی و کالبدی این محله مهم تاریخی، این نکته را بر ما آشکار ساخت که متاسفانه آگاهی و دانش مربوط به محله اودلاجان، بسیار ناچیز و گاه مغشوش است. از زمستان ۱۴۰۳، این موضوع را با تعدادی از پژوهشگران و علاقمندان به بافت تاریخی در میان گذاشتیم و خوشبختانه متوجه شدیم افراد زیاد دیگری هم این نیاز را احساس می‌کنند که باید اودلاجان را از نو و با دقت شناخت. بر این اساس، پایه‌های برگزاری نخستین نشست یا همایش کارشناسی و علمی درباره اودلاجان شکل گرفت.

در طول حدود نه ماه گذشته، دو بخش مهم این نشست شناخته شد:

نخست: پژوهشگران و فرهیختگانی که علاقمند به شرکت و حضور در این نشست هستند؛ دو: سرفصل‌های اصلی سخنرانی‌ها و ارائه‌ها و کارگروه های مرتبط، به‌گونه‌ای که هریک از ارائه‌ها حرف تازه‌تری داشته‌باشد و از کلی‌گویی و تکرار اطلاعات پیشین اجتناب شود.

گروه بزرگی از فرهیختگان اظهار علاقه کردند در برگزاری این نشست ما را یاری دهند. برخی به عنوان سخنران و برخی دیگر در قالب مشاوران. اسامی شریف تعدادی از این بزرگان، به ترتیب حروف الفبا چنین است: بهنام ابوترابیان/ محمد احمدی/ هادی احمدی رویینی/ محمدسعید ایزدی/ اکبر تقی‌زاده/ فرهاد توحیدی/ اکبر ثبوت/ کیوان جورابچی/ کامبیز حاج قاسمی/ نصرالله حدادی/ الناز حق‌شناس/ ابوالفضل دلاوری/ سعید سادات‌نیا/ محمد سالاری/ جاوید سرایی/ پروانه سلیمانی/ محمودرضا شاه‌حسینی/ علیرضا شاهرخی/ حنیف شهپر راد/ محسن حقیر/ محسن شهروز/ محمدحسن طالبیان/ ارد عطارپور/ علی غفاری/ علی‌رضا قهاری/ علی کاظمی موحد/ رضا کیانیان/ منوچهر لطفی/ اسکندر مختاری/ هوشنگ مرادی کرمانی/ حامد مظاهریان/ محمد مقدم/ حسن ملکی/ نگار منصوری/ فرهاد ورهرام/ هارون یشایایی.