آنچه در موسیقی «خوشآهنگ»، «خوشصدا» یا «زیبا» میدانیم، همواره بر اساس معیارهایی شکل گرفته است؛ معیارهایی که در دورههای مختلف تاریخی تغییر کردهاند و بر شیوهٔ شنیدن، ارزیابی و ماندگار شدن آثار موسیقایی تأثیر گذاشتهاند.
این برنامه دعوتیست به تأمل دربارۀ این پرسش: با چه سنجههایی میتوان کیفیت، تناسب و یکدستی یک اثر یا اجرای موسیقایی را تشخیص داد؟
بیستوششمین «آهنگِ پیوستن»
- پنجشنبه، پانزده مردادماه
- ساعت پنج عصر
- به میزبانی خانۀ اردیبهشت اودلاجان
در دو بخش برنامه، از مسیر یک اجرای پژوهشی و یک تجربهٔ شنیداریِ جمعی، به این معیارها و دگرگونی آنها در موسیقی ایرانی میپردازیم.
بخش یکم | آثار شجریان را بر اساس چه معیارهایی میتوان طبقهبندی و گلچین کرد؟
در این بخش، مانی کلانی، پژوهشگر انسانشناسی موسیقی، عیارهای موسیقایی و شاخصهای انتخاب و ارزیابی بهترینهای شجریان را در چهار دسته شرح میدهد. سپس حاضران را دعوت میکند تا در تمرینی شنیداری محکها و سنجههای تشخیص موسیقی باکیفیت را تجربه و درک کنند.
بخش دوم | ساز و آواز رُهاب: برداشتی نو
با اجرای شروین مقیمی (خواننده) و عیسی زارعی (نوازندهٔ تار و موسیقیپژوه)
اثری برای تار و آواز، با الهام از جریانهای نوگرای موسیقی ایرانی پس از انقلاب مشروطه و با محوریت موسیقیِ درویشخان. در این اجرا همچنین امکانات مُدگردانی در موسیقی دستگاهی ایران و موسیقی عربی در گفتوگو با یکدیگر قرار میگیرند؛ نه با هدف تلفیق این دو موسیقی، بلکه در جستوجوی بیانی یکدست و منسجم.
🕯️ به یاد درویشخان و محمدرضا شجریان
همزمان با صد و بیستمین سالگرد انقلاب مشروطه
اگر قصد حضور در این برنامه را دارید، سپاسگزار میشویم که از طریق تماس با شماره تلفن ۳۶۳۴۸۷۵۸ یا واتساپ ۰۹۱۰۴۸۰۵۳۴۷ حضورتان را پیشتر اطلاع دهید.
برنامه سر ساعت آغاز میشود. لطفاً نیم ساعت زودتر تشریف بیاورید.
