سلام

همیشه، در تمام برنامه‌های کلان و خرد شهری، اولین گام، شناخت است. می‌دانیم شناخت یعنی چه. اما، نمی‌دانم آموزه‌های غلط یعنی چه! برای این‌که بحث به کلیاتِ بی‌نتیجه نکشد، شاید بهتر باشد با مصداقی روشن حرف بزنیم. مثلا محله تاریخی اودلاجان و سرنوشت آن. حداقل،از سال ۱۳۳۵، طرح‌های زیادی برای ساماندهی آن طرح و اعلام شده‌است. در مواردی حتی در حد تهیه ماکت معماری محله پس از طرح بازسازی آن هم پیش رفته‌اند. تقریبا، هیچ‌کدام هم به سرانجام نرسیده‌است. فقط در هر مورد سبب اختلال در خدمات ‌رسانی به محله شده‌است. برای کوتاه‌شدن بحث، علت‌العلل ناکامی این طرح‌ها را بررسی می‌کنیم. تمام این طرح‌ها فرض خود را بر این گزاره نهاده‌اند که «این محله مشکل داردو باید برای این مشکل راه حل‌هایی تالیف کرد». از قدیم‌الایام این وصله را به محله چسبانده‌اند تا مستمسکی باشد برای تخریب آن. همین‌الان هم دارند چنین مُهر و نشانی بر آن می‌زنند. با این آموزه‌های غلط مقدمات تخریب مجدد محله را می‌چینند. تا آن‌جا که ما اطلاع داریم، دو سه طرح اقدام در حال مطالعه و طراحی برای محله است. می‌گویند «اودلاجان امنیت ندارد». هیچ‌کدام از آنانی که چنین حکمی صادر می‌کنند، منبع خبر و حکم خود را اعلام نمی‌کنند. آیا مطالعات فرهنگی اجتماعی ناجا چنین حکمی صادر کرده؟ ناامن نسبت به کدام منطقه از تهران؟ وقتی در منطقه یک تهران کوچه‌ها داروغه روز و شب دارند، امن و امان هستند اودلاجان نه؟